Zeger Debyser

Roots in Leuven en West-Vlaanderen

Mijn vader is een West-Vlaamse boerenzoon die geneeskunde is gaan studeren in Leuven en daar getrouwd is met de dochter van zijn Leuvense kotbaas.  Met die achtergrond combineer ik in mij de werkkracht en de koppigheid van een West-Vlaming met het levensgenot van de Brabanders. Ik ben opgegroeid in Brugge, waar mijn vader huisarts was, en in Leuven, waar hij later is gaan specialiseren. Op mijn 18e ben ik zelf aan de Kulak geneeskunde gaan studeren waar ik ook mijn echtgenote heb leren kennen.

Mijn onderzoeks- en interessedomeinen zijn MS, een ziekte die ook mijn vader getroffen heeft, en vandaag vooral HIV. Na mijn doctoraat heb ik vrijwilligerswerk gedaan in Rwanda. Daar heb ik verschrikkelijk veel mensen zien sterven aan AIDS en heb ik ook beslist om van onderzoek mijn levenswerk te maken. Eerst aan Harvard in de VS, daarna aan de KU Leuven, waar ik vandaag het hoofd ben van de onderzoekseenheid Moleculaire Virologie en Gentherapie en waar we nog steeds op zoek zijn naar een geneesmiddel voor HIV. Vorig jaar heb ik samen met 3 andere laureaten een erepenning gekregen van het Vlaams Parlement voor mijn werk en daar ben ik zeker fier op.

 

Als 'groene' jongen actief voor N-VA in Leuven

Naast professor aan de KU Leuven ben ik natuurlijk ook gemeenteraadslid in Leuven waar ik de fractieleider ben van de N-VA.  In die rol kom ik regelmatig in aanvaring met onze huidige burgemeester. Of het nu gaat over de absurditeiten van het circulatieplan, de over-ijverige bomenkap op onze mooie Vesten of het falende sociale en veiligheidsbeleid, ik ben niet bang voor de confrontatie. 

De keuze voor de N-VA was voor mij logisch, ook omdat ik uit een echt Volksunie-nest kom. Na het uiteenvallen van de Volksunie heb ik resoluut gekozen voor de N-VA en ben ik dus lid van het eerste uur. Ik heb er begrip voor dat het Vlaams-nationalistisch programma voorlopig op de achtergrond staat en dat we nu socio-economisch orde op zaken moeten stellen, maar ik hoop dat we snel weer werk kunnen maken van een betere staathervorming. 

Het klopt dat ik ook gekend ben als de groene en sociale jongen van de N-VA. Voor mij is dat helemaal geen contradictie met een rechts beleid. De meeste mensen zijn misschien vergeten dat de eerste 'groenen' uit de Volksunie kwamen. Bij de N-VA is het wel zeer pragmatisch groen. Ik denk dat je meer bereikt door veel mensen te overtuigen om een beetje groen te worden, dan wanneer je heel fundamentalistisch ingesteld bent. Ik ben bijvoorbeeld voorzitter van de 'Vrienden van de Abdij van ’t Park' waar ik mij vooral bezig houd met het natuurbeheer.

Men zegt ook soms dat N-VA niet sociaal is, maar dat is dus fundamenteel fout. Het is niet omdat je niet links of socialistisch bent dat je niet sociaal kan zijn. Als politicus probeer ik oprecht mijn best te doen om zoveel mogelijk mensen te helpen. Ook in 2018 wil ik opnieuw op de lijst staan en van de kiezers horen of ik het goed of slecht gedaan heb.
 

Dossiers